Kinderleed

Ik hoorde eens een spreker zeggen: “Ik geloof dat God in ieder mens een stukje van Zijn leed heeft gelegd, een stukje van Zijn verdriet, een frustratie waarmee iemand aan de slag wil.”

Nou, als dat zo is, dan heeft God in mij het stukje kinderleed gelegd. Hoewel ik ook verdrietig wordt van dierenleed, slavernij enzovoort, kan ik echt tranen met tuiten huilen om onrecht rondom kinderen.
De meest uiteenlopende onderwerpen kunnen mij raken: eenzaamheid, mishandeling, een kind dat valt met de fiets of een vinger tussen de deur, niet mee mogen doen op het schoolplein.

Het liefst neem ik ze op schoot, knuffel ik met ze, haal ik een boodschappentas vol Haribo-snoepjes in huis of maak ik een mooie knutsel samen, als ik daarmee het leed kan verzachten. 

Dit is ook de reden dat mijn man en ik weekendpleegouder zijn geworden: om gewoon iets kleins te kunnen doen in het leven van een kind dat het zo hard nodig heeft. Want tegelijk is het tegengestelde wat mij intens gelukkig maakt: een grote grijns op een lief snuitje!

Ik ben daarom trots en razend enthousiast dat ik nu van start ga als kindercoach: óók leed als faalangst, onzekerheid, moeite met sociale vaardigheden of gepest worden, gaan mij erg aan het hart. En hoe gaaf is het, als het dan je beroep wordt om bij een aantal kinderen dit leed uit te wereld te mogen helpen! 

Welk leed wil jij uit de wereld helpen?